Origineel is het niet. Elke corporatie heeft gehoord over optoppen of is bezig met onderzoeken over optoppen. Zo ook ik voor een aantal opdrachtgevers. Maar dat valt nog niet mee. De wens en belofte is groot, maar daadwerkelijk gerealiseerde project blijven achter. Om projecten haalbaar te maken is opschaling nodig. Woonproducten en expertise om het proces te organiseren. Vooral van bewoners en omwonenden. Maar ook de technische kant vraagt om modulaire aanpak. Vooral de intermediair tussen bestaand gebouw en de modulaire units zijn een technisch vraagstuk. Ik heb een haalbaarheidsstudie in provincie Gelderland afgerond. De interne besluitvorming voor de ontwerpfase is doorlopen en de gemeente is enthousiast. Nu kan het project de reguliere projectorganisatie in. Dit is overgedragen naar de vast ontwikkelaars in loondienst van de woningcorporatie. Die kunnen het project gaan aanbesteden en uit gaan werken. Voor een andere corporatie in Gelderland ben ik bezig om een quickscan te maken voor de potentie voor optoppen, aanplakken en sloop nieuwbouw van de omgeving. Dit is in een grotere gemeente en er is de kans om met de andere woningcorporatie(s) in die gemeente samen te werken. Door schaalgrootte kan het proces efficiënter en de inkoopprijs omlaag. Dat is hard nodig, want […]
Projecten
Voor een opdrachtgever heb ik afgelopen jaar onderzoek gedaan naar het aankopen van een kerk en basisschool om te komen tot een gebiedsontwikkeling. Het transformeren van de kerk tot een kantoorhuisvesting voor maatschappelijke organisaties. Met toevoeging van een moderne kantoorvleugel. De school is onderzocht voor transformatie naar woningen. Dat bleek echter niet de beste oplossing dus is gestudeerd op een sloop en nieuwbouwscenario. Deze studie heeft geleid tot een fantastisch plan waar allee partijen enthousiast over waren. De droom stond. De business case echter niet. het bleek volstrekt onhaalbaar te zijn voor de doelgroep sociale en middeldure huur en voor maatschappelijke organisaties. De bouwkosten voor kantoren zijn hoger dan het gebouw na oplevering waard zou zijn en dan de huur goed zou maken. Dus het plan is in de la. Ik ben benieuwd of het ooit weer uit de la mag…
Vlak voordat de renovatie zou beginnen, vertellen we de bewoners dat we toch gaan slopen. Foto ter illustratie, niet de woningen uit het verhaal.
Niet het mooiste gebouw, maar wel een hele mooie herbestemming. Midden tussen de woningen van BrabantWonen en Area in lag het jaren ’80 klooster van de zusters van Carolus Baremeus. Aan de Carolushof in Uden. De zusters trokken zich terug en wilden hun locatie in Uden verkopen. Maar het liefst aan een maatschappelijke organisatie. Area als buur was de gegadigde. Jan en ik hebben lang onderhandeld om te komen tot een plan die de zusters en Area recht deden en daardoor hebben de zusters het mogelijk gemaakt om dit pand te behouden voor een maatschappelijke doelgroep. Het pand is verbouwd voor de doelgroep van Dichterbij. Dichterbij huisvest daar 17 cliënten die zelfstandig wonen in onzelfstandige kamers. Met de oude kapel als woonkeuken en de oude kantine als woonkamer. En er is een aantal extra kamers gecreëerd in de berging en oude kantoren. Het was een boeiend project omdat het zaak was zo min mogelijk te verbouwen. Want alles wat je aanraakt kost geld en blijf vooral van de constructie en installatie af. Met een sterk ontwerpteam (trekker was Marty van de Ven, toen nog zelfstandig architect), NIBAG, Herlings Elektra en aannemer Cornelissen is het goed gekomen. Maar wat was het […]
Eén van de meest bijzondere participtatieprocessen die ik doorlopen heb bij renovatie voor Area. Ook omdat het lang niet de bedoeling was om dit complex te slopen. Sinds de jaren 90 stond deze namelijk op de slooplijst van Woonbelang. In haar drift om te slopen ter voorbereiding op toekomstige krimp. De eerste fase was al gesloopt en nieuw gebouwd. Een enorm duur en intensief traject. Maar wel met een mooi resultaat. Het woningtype boven-beneden woningen (jaren ’70) had volgens de oud bestuurders geen toekomst. Daar dachten de bewoners heel anders over. die wilden geen sloop. Een enkeling vroeg zich af wanneer we eindelijk iets gingen doen. Sloop het dan ook, maar laat ons niet in de tocht en onzekerheid zitten, meldde 1 van de bewoners aan Jan van Vucht, de bestuurder. Dus Jan en ik gingen naar een bewonersavond in het KBO. Met in ons achterzak een aanbod. Namelijk om samen met de zittende beheerders een onderzoek uit te zetten om te komen tot een besluit: slopen of renoveren. Bewoners waren er wel voor in en gingen akkoord met een periode van 3 maanden om een onderzoek uit te voeren naar de bouwkundige, bouwfysische kwaliteit en veiligheid van de woningen. […]
